Her bakımdan zorlu geçen Muş deplasmanından hemen sonra, bu defa Kahramanmaraş deplasmanına çıktık.
Şampiyonluk adaylarından olan bu iki takıma karşı bir galibiyet ve bir beraberlik ile birlikte dört puan almak hiç kolay değildi.
Üst üste, denk gelen iki zor deplasman sonunda, bugün itibarıyla, artık, dizginlerin tamamen bizim elimizde olduğunun altını önemle çizmek gerekir...
Bundan böyle kontrolün bizde olduğunun ve ilerisi için hata yapma lüksümüzün olmadığının farkında olarak, nihai sonuca ulaşana kadar, disiplin bütünlüğüne sadık kalmamızın önemini fazlasıyla idrak etmeliyiz!
Bu durumun, kulüp başkanından, yönetiminden, teknik ekibinden ve oyuncularına kadar her bir unsurunun farkında olduğundan hiç şüphem yok.
Ancak, bunların yanında, taraftar grupları başta olmak üzere, camianın diğer unsurlarının da bu farkındalık içinde olmaları önem arz ediyor.
Yolun yarısının biraz fazlasını geçtik, ama henüz yol tamamlanmadı ve gidecek yollarımız bizleri bekliyor...
İtidalli olmanın önemine ithafen yazdıklarımdan sonra, şimdi saha içerisine girebiliriz...
Oyun, dengeli, kontrollü, karşılıklı yoklamalar ile başladı.
Rakip Kahramanmaraş, hücum aksiyonlarında yüksek topları tercih ederken;
Bursaspor ise merkezden geçiş oyunlarını kullandı.
Oyunun ilk 20 dakikalık bölümünde zaman zaman önde basarak rakibi hata yapmaya zorladık.
Sonrasında, topu, ikinci bölgede rakibe bırakarak, blok halinde savunma yapıp hızlı çıkışlar denedik...
Bu denemelerde, hatırlı pozisyonlar üretirken, Maraş takımına da hiç hatırlı pozisyon imkanı yaratmadık!
Maraş ekibi, bol pas yaptı belki ama, onlara sonuca gidebilecekleri boşlukları hiç vermedik.
Ceza sahamız içine dahi giremeden, pas bağlantılarını keserek, seri çıkışlar yaptık.
Lakin, bu maça özel, yaşadığımız sakatlıkların artması nedeniyle, öne doğru oynayan oyuncularımızın eksikliğini hissettik..
Bir İdris Furat olabilseydi bugün, belki de daha başka olabilirdi diye düşündüm açıkçası...
Çünkü, rakibin ağır ve yaşlı savunma merkezini zaafa uğratma bakımından Emir Kaan ve Halil’e büyük destek verip, geniş alanları, bitip, tükenmez gücü ile harmanlayabilirdi...
Ön taraftaki bu sakatlık sıkıntılarına rağmen, alternatifli kadro planlamasının önemini bir kez daha anladık...
“Bu kadar çok transfer gerekir mi?” diyerek, çene suyuna çorba yapmaya kalkışanlara, cevapları, uygulamalı olarak sahada veriliyor...
Yeri gelmişken, sıcağı sıcağına, kadro yapılanması hususundaki akıllı kararları ve tercihleri için;
Sevgili kardeşim Enes Başkanı ve ekip arkadaşlarını coşkuyla alkışlıyor ve kutluyorum.
Salih yok, İdris Furat yok, Muhammet yok, Baran yok gibi...
Buna rağmen, sakatlıktan yeni çıkan Hakkı ile boşluk kapattık...
Hakkı, dönerek ring yapan kaptan İlhan Depe’nin boş bıraktığı sol koridoru fena kullanmadı...Hem geçişlerde, hem rakip karşılamada güzel mücadele etti. Sanırım, Sarı kartlı olması nedeniyle, Mustafa Hoca onu oyundan aldı.
Aynı anda, kasık problemi yaşayan Halil’i de oyundan çıkararak, Sefa ile merkezi kontrol etmek istedi ve Eyüb’ü biraz daha öne doğru itti...
Sol tarafımızdan açık kollayıp, iki kere pozisyona giren Süleyman için de Talha Yünkuş ile önlem aldı.
Mustafa Hoca, oyunun gidişatını her yönüyle iyi analiz ederek, gerekli oyuncu değişikliklerinin zamanında ve yerinde yapılması konusunda ders verdi.
Kutluyorum hocam!
Kafaya oynayan iki iddialı takıma karşı, zor şartlarda deplasman yaparak, gol yemeyip, nadir birkaç pozisyon vererek dönmek kolay bir iş değildir!
Takımı buna hazırlamak ve verdiklerini oyuncularından geri almak, oyun disiplininin bir göstergesi olarak karşımıza çıkıyor!
Oyun analizi için, son olarak müsabaka hakemini de boş geçmek olmaz...
Verdikleri, vermedikleri, oyun yorumu ve çok sevdiği Sarı kartlar nedeniyle, kendisini ve kıdemsiz yardımcısını hiç iyi bulmadım...
Son olarak;
İlk yarıda kendilerinden dört gol yediğimiz Güzide Gebze takımı haftaya Bursa’ya geliyor..
Haftaya derken;
24 Mart Salı günü diyelim!
Çünkü, Ramazan bayramı nedeniyle takvim değişmiş...
Umarım, 10 günlük arada sakatlar dönüş yapar ve Güzide Gebze’ye Bursaspor’un ne olduğunu gösteririz...
