Anayasa Mahkemesi’nin kararıyla nüfusu 2 binin altına düşen belediyelerin köye dönüştürülmesinin önünde herhangi bir engel kalmadı. Eğer bu belediyeler seçim dönemine kadar nüfuslarını tamamlayamazlarsa hayatlarına köy olarak devam edecekler. Peki bu listede kimler var?

Türkiyedeki 1063 il ve ilçe sınırı içinde kurulu ilçebelediyelerden nüfusu 2000’in altında olanlara örnek vermek gerekirse:

Afyonkarahisar Kızılören: 1977 kişi

Konya Yalıhüyük: 1704 kişi

Bingöl Yayladere: 1889 kişi

Edirne Lalapaşa: 1655 kişi

Kırıkkale Sulakyurt: 1773 kişi

Bu ilçelerin kendilerine nüfus bulması gerekirken bir de nüfusunu kaybetmemesi gerekenler var. Mesela:

Bilecik İnhisar: 2079 kişi,

Eskişehir Han: 2126 kişi,

Karaman Başyayla: 2108 kişi,

Isparta Yenişarbademli: 2353 kişi,

Çankırı Bayramören 2209 kişi,

Rize Hemşin 2299 kişi,

Erzincan Otlukbeli 2123 kişi,

Tabii konumuz sadece ilçeler değil bir de çok konuşulan Beldeler var. Üşenmedim sizin için nüfusu 2025 sonunda 2 binin altına düşen beldeleri çıkardım. Büyükşehirlerdeki beldelerin kapatılmasının ardından 398’e düşen beldelerin 40’ının anayasaya göre belediye olacak nüfusu yok. Kimler bunlar derseniz onun da listesi ve nüfusları şöyle:

Adıyaman Besni Köseceli: 1978

Adıyaman Besni Suvarlı: 1837

Adıyaman Besni Çakırhüyük: 1681

Adıyaman Besni Kesmetepe:1491

Adıyaman Gölbaşı Belören: 1982

Adıyaman Kahta Akıncılar: 1436

Adıyaman Merkez Yaylakonak: 1986

Afyonkarahisar Sinanpaşa Küçükhüyük: 1998

Afyonkarahisar Sultandağı Dereçine: 1991

Afyonkarahisar Sinanpaşa Serban: 1446

Aksaray Güzelyurt Selime: 1726

Bilecik Bozüyük Dodurga: 1929

Çanakkale Çan Terzialan: 1745

Çanakkale Gelibolu Kavakköy: 1228

Edirne Meriç Subaşı: 1977

Isparta Gönen Güneykent: 1829

Isparta Yalvaç Hüyüklü: 1991

Karabük Yenice Yortan: 1689

Kırklareli Babaeski Karahalil: 1312

Kırklareli Vize Çakıllı: 1995

Kütahya Simav Güney: 1973

Kütahya Simav Naşa: 1894

Kütahya Tavşanlı Kuruçay: 1703

Kütahya Tavşanlı Ballıköy: 1491

Muş Malazgirt Korukkuran: 1393

Nevşehir Merkez Çat: 1998

Osmaniye Düziçi Atalan: 1949

Sivas Şarkışla Cemel: 1988

Sivas Yıldızeli Güneyyaka:1974

Tokat Merkez Emirseyit :974

Uşak Banaz Kızılcsöğüt: 1840

Uşak Eşme Yeleğen: 1983

Uşak Sivaslı Selçikler: 1727

Uşak Sivaslı Tatar: 1735

Yozgat Akdağmadeni Belekçahan: 1643

Yozgat Akdağmadeni Oluközü: 1373

Yozgat Boğazlıyan Yenipazar: 1996

Yozgat Çayıralan Konuklar: 1455

Zonguldak Merkez Karaman: 1943

Zonguldak Kilimli Muslu: 1619

Kabaca baktığımızda 5’i ilçe 45 belediyeyi kapatmamız gerekiyor. Peki bu kapatma en çok siyasi olarak kimi etkiler? Bu 5 ilçe belediyesine bakalım önce:

Bu 5 ilçenin köy vasfına dönmesi AK Partiye 2, MHP, CHP ve Yeniden Refah’a birer belediye kaybı demek.

Gelelim beldelere; 40 belde arasında ağırlık Cumhur İttifakında. Bu bahsi geçen 40 belediyenin 16’sı AK Parti, 12’si MHP’nin. CHP’nin belediye sayısı 8! Kalan 4 koltuk ise 1 adet olacak şekilde İYİ Parti, Yeniden Refah Partisi, DEVA Partisi ve Bağımsız bir başkan adayında.

***

Neden anlattım bunları, kırsala yaklaşıp büyükşehirlerden uzaklaştıkça ne yazık ki görünür olan kısım belli. Bakınca görüyoruz ki büyükşehirlerde ne kadar merkezden yönetim esaslı anlayış varsa kırsalda bundan uzaklaşılmış. Bu belediyeler harıl harıl ikametgah taşıyacak insan arıyor. Çünkü birçoğu için belediyenin kapanması demek birçok temel hizmetin aksaması demek. Evet 2 bin nüfusun altı belediyecilik için kuşkusuz gereksiz ama merkezden uzak bölgeleri yönetmenin de anlamsız olduğunu büyükşehirlerimizde tecrübe ediyoruz.

Bu kapanması muhtemel belediyeler ile birlikte ülkemizdeki belediye sayısı bir sonraki seçimlerde 1400’ün altına inecektir. Bir süre sonra da muhtemelen tüm belde belediyelerini konuşacağız. Çünkü göçü düzenleyemiyoruz.

Bu liste elbette bir fikir vermesi için hazırlandı. Bu beldelerde nüfusa kayıtlı olanların oralara dönmesini teşvik edecek adımlar atılması için.

Çünkü kırsala dönüşün teşviki artık şart! Sırf bunları okutmak için de başlığı biraz çarpıttım hakkınızı helal edin...