EuroBasket 2025 turnuvasını 2. sırada tamamladık.
Turnuva boyunca son topa kadar gerçekten mücadele ettik.
Maçın benim için ilk dikkat çeken görüntüsü coach Ergin Ataman’ın kan çanağına dönmüş gözleriydi.
Maçın her dakikası sabaha kadar Ataman’ın aklında oynanmış o kadar belliydi ki..
Sadece coach gayreti yetmiyor biraz da oyunculara kalıyor bazı şeyler.
Ergin Ataman gerçekten çok hırslı bir hoca. İşinde başarılı olmak için büyük fedakarlık yapıp çaba sarf ediyor.
Hoca, 15 yaşındaki oğlu Sarp Ataman’ı da kendisi gibi yetiştiriyor. Sarp, resmi olmasa da Milli Takım’ın antrenmanlarında gönüllü coach asistanlığı yaptı.
Panathinaikos da yakın zamanda Sarp’a kulüpte bir görev vermeye hazırlanıyor:
Ataman oğlu için “Sarp’ın benden daha iyi bir koç olabileceğini düşünüyorum. Bence ileride Avrupa’nın en genç koçu, ya da NBA’deki ilk Avrupalı koç olabilir” demişti.
Sarp gerçekten şanslı bir çocuk. Herkesin Pana’da babasının yanında coach asistanlığı yapacak kadar supersonik şansı yok maalesef.
Umarım herkese nasip olmayacak bu şansı güzel değerlendirir ve ülkemizi gerçekten NBA’de temsil edecek şekilde kendini geliştirebilir.
Neyse...
***
Maça geri dönecek olursak...
İlk bir buçuk dakika mükemmel başladık ama nereden bilelim Almanya’nın bizi tarttığını...
Bu dakikadan sonra Alman disiplinini ve hızını görmeye başladık oyunda. Peş peşe gelen 3’lükler perişan etti bizi.
Biz de hücumda kendimizi verebilseydik bugün belki de farklı şeyler okuyor olacaktınız bu satırlardan.
Savunmada neredeyse hatasızdık ama hücumda ve rotasyonda ciddi problemler yaşadık.
Alperen ilk faulü gereksiz yere almasaydı son çeyrekte daha fazla risk alıp oyuna katkısını artırabilirdi.
Maçın bitimine 2 dakika kala hala başarabilir durumdaydık.
Alperen’in 3’lük denemesi apaçık bir hataydı. Yanılgıya düştü...
Sonrasına artık yapacak bir şey kalmamıştı.
***
A Milli Basketbol takımımız birlikte hareket edebilen ve birbiriyle anlaşabilen oyunculardan oluşuyor.
Yetenekleri tartışmasız.
İkincilik ülkesiyiz ama ikinciliği asla kabullenemiyoruz haklı olarak.
En çok olabilecekken olmaması bizi üzen gerçeklik olarak yüzümüze çarptı.
Turnuvada taraflı ve tarafsız herkesten hayranlık topladık.
Gözlerdeki o hırsı, inancı gördük.
Başarma isteğini de sahada gördük.
Bu sene olmadı ama bu altın jenerasyon elbet şampiyon olacak.
Görülecek bir şampiyonluk hesabı yazıldı hanemize.
Canınız sağolsun çocuklar...
***
“Göğsümdeki Türkiye yazısıyla sahaya çıkmak benim için onurdu. Sonsuza dek sizden biri olacağım” diyen Shane Larkin milli takım formasına veda etti.
Hem hücumda hem de savunmada fark yaratan bir oyuncuydu.
Parkenin hakkını veren bir oyuncuydu, bizden biri olmuştu.
Milli Takım’da Larkin dönemi sona ererken basketbol tarihimizde unutulmaz isimlerden biri olarak kalmaya devam edecek.
Teşekkürler Larkin...
